Prikspijt coronavaccin treft 1 op 6 Nederlanders: dwang, schade en verzwegen twijfels

De experts die nu praten over "misverstanden" en "betere communicatie" waren destijds zelf de megafoon.

Foto: U.S. Air Force photo by Airman 1st Class Brooke Keisler, Public domain (Wikimedia Commons)

Prikspijt blijkt geen randverschijnsel. Bijna één op de zes deelnemers aan het RTL Nieuwspanel geeft aan achteraf te betreuren dat zij de prik hebben genomen. Sommigen vanwege gezondheidsklachten die sindsdien niet zijn verdwenen. Anderen omdat ze zich ronduit gedwongen voelden: geen QR-code, geen leven. En nu, jaren later, worden diezelfde mensen te woord gestaan door dezelfde experts die destijds het vaccin de hemel in prezen.

Eén op de zes mensen zegt: had ik het maar niet gedaan

Zeventien procent van de panelleden bij RTL Nieuws heeft spijt van de coronavaccinatie. De redenen zijn divers. Een deel heeft nooit geloofd in de noodzaak van de prik, maar voelde de maatschappelijke druk als een wurggreep. Anderen rapporteren aanhoudende gezondheidsklachten — hartklachten, extreme vermoeidheid, neurologische verschijnselen — die begonnen kort na de inenting. Klachten waarnaar nauwelijks onderzoek is gedaan, zo blijkt. Want financiering daarvoor? Die is er simpelweg nooit gekomen.

Experts die destijds aanjoegen, mogen nu uitleggen

RTL Nieuws legt de klachten voor aan hoogleraar immunologie Marjolein van Egmond van Amsterdam UMC en Agnes Kant, directeur van Bijwerkingencentrum Lareb. Opmerkelijk, want dit zijn niet de onafhankelijkste stemmen in dit dossier. Van Egmond zei in april 2021 nog publiekelijk dat het virus na massavaccinatie “niet meer overgedragen” zou kunnen worden. Nu spreekt ze over een “misverstand” bij het publiek. Dat is een wel erg gemakkelijke manier om de eigen rol te herwaarderen.

Van Egmond wordt ingehaald door de realiteit, dit zei ze vijf jaar geleden:

Agnes Kant laat weten zich “gestoord” te hebben aan de bewering dat het vaccin honderd procent veilig was. Een mooi standpunt. Maar de vraag die ze niet beantwoordt: waar was die ergernis toen Hugo de Jonge dat van de daken schreeuwde? Er is geen enkele herinnering aan een publieke correctie van Kant richting de toenmalige minister van Volksgezondheid.

Long covid als bijwerking: eindelijk een tipje van de sluier

Wat wél nieuw is aan dit artikel: long covid wordt door panelleden genoemd als een bijwerking van het vaccin zelf. Lareb ontving meldingen van mensen met langdurige klachten na vaccinatie en deed daar onderzoek naar. De conclusie: er kan geen oorzakelijk verband worden vastgesteld. Maar — en dit is cruciaal — er is ook nooit voldoende onderzoek gedaan om dat verband uit te sluiten. Financiering voor groot epidemiologisch vervolgonderzoek bleef uit. Wie heeft dat tegengehouden? Die vraag wordt niet gesteld.

Data-analist Wouter Aukema noemt de publicatie “eindelijk erkenning” voor de gedupeerden en spreekt de hoop uit dat dit een stap dichterbij aansprakelijkheid betekent. Aansprakelijkheid — een woord dat in de reguliere media nog steeds wordt vermeden als de pest.

Oversterfte en ‘turbokanker’: weggewuifd zonder debat

Op de kwestie van oversterfte reageert Van Egmond met de vertrouwde bezwering: grote internationale studies tonen geen verband met de vaccins. Wat ze verzwijgt, is dat deze studies methodologisch aanvechtbaar zijn. Begrippen als healthy vaccinee effect — waarbij gezonde mensen vaker werden gevaccineerd, waardoor de vergelijkingsgroep structureel ongezonder was — worden niet besproken. Dat is geen wetenschap bedrijven, dat is een narratief in stand houden.

Het verhaal over ‘turbokanker’ wordt afgedaan als onbewezen complottheorie. De manier waarop het wordt weggeschreven — zonder nuance, zonder erkenning van lacunes in het onderzoek — wekt weinig vertrouwen bij mensen die al jaren met onverklaarde klachten rondlopen.

Timing is geen toeval: Hugo de Jonge staat voor de enquêtecommissie

Het artikel verschijnt vlak voor het verhoor van Hugo de Jonge door de parlementaire enquêtecommissie. Journalist Vala van den Boomen trekt de vergelijking treffend: als je de halve bevolking een onvoldoende getest product opdringt met de belofte dat het volstrekt veilig is, dan is dat geen miscommunicatie. Dan is dat misleiding. Of De Jonge zijn fameuze uitspraak “van arm tot arm” vrijdag ook zal wegzetten als een ongelukkige woordkeuze, valt nog te bezien.

Frank Ruesink, ondernemer en betrokkene, spreekt namens velen als hij zegt dat onderzoek naar vaccinatieschade “de normaalste zaak van de wereld” had moeten zijn — maar dat nooit is geworden. En dát is misschien wel de schandelijkste conclusie van dit hele verhaal: niet dat er bijwerkingen zijn, want die heeft elk medicijn. Maar dat het systematisch onderzoek ernaar werd tegengehouden, gefinancierd noch gefaciliteerd, terwijl miljoenen mensen met klachten bleven zitten.

De rekening ligt op tafel

De prikspijt die nu breed zichtbaar wordt in peilingen en panels is niet alleen een persoonlijk gevoel. Het is een politiek en maatschappelijk oordeel over een periode waarin overheden, wetenschappers en media hand in hand optrokken om twijfel de kop in te drukken. De experts die nu praten over “misverstanden” en “betere communicatie” waren destijds zelf de megafoon.