Overheid weigert vaccinatiedata aan rechter te geven: wat valt er te verbergen?
Rechter vraagt om vaccinatiedata, overheid zegt nee. Een bizarre gang van zaken.
De Nieuw-Zeelandse overheid weigert ronduit om cruciale vaccinatiegegevens aan de rechter te overhandigen, terwijl diezelfde data wél aan een eigen deskundige werden verstrekt. Klokkenluider Barry Young, voormalig databeheerder bij het Nieuw-Zeelandse ministerie van Volksgezondheid, trekt aan de bel en stelt dat er maar één reden kan zijn voor dit gedrag: pure angst voor wat de cijfers onthullen.
Kijk, deel en verspreid:
De rechter wil de data zien — de overheid weigert
Tijdens een recente zitting deed de rechter een uitdrukkelijk verzoek: hij wilde de ruwe vaccinatiedata inzien. Een volkomen logisch verzoek, zeker omdat de overheid die gegevens al had gedeeld met haar eigen getuige-deskundige, professor Robert Scragg van de Universiteit van Auckland. Wat deed de overheid vervolgens? Ze stemde aanvankelijk in, om vervolgens wekenlang te draaien en uiteindelijk te concluderen dat het “te moeilijk” zou zijn om de data aan te leveren. Klinkt bekend?
De expert die het niet eens hoefde te bekijken
Pikant detail: professor Scragg, de door de overheid aangestelde deskundige, deed uitspraken over de veiligheid van het vaccin zonder naar de data zelf te kijken. Volgens Young verklaarde Scragg dat het vaccin zo veilig was dat nader onderzoek van de gegevens overbodig was. Toch ontving hij de spreadsheet. De rechter ontving niets.
Hoe kan een expert een oordeel vellen over bewijs dat hij naar eigen zeggen niet eens hoeft te bestuderen? En waarom mag de rechter — de neutrale partij bij uitstek — dan ook geen inzage krijgen?
Barry Young: van databeheerder tot staatsgevaarlijke klokkenluider
Barry Young werkte jarenlang als databeheerder voor het Nieuw-Zeelandse ministerie van Volksgezondheid. Toen hij unieke gegevens over oversterfte in het land analyseerde en een verband zag met de coronavaccins, besloot hij dit publiek te maken. De reactie van de autoriteiten liet weinig aan de verbeelding over: Young werd gearresteerd in een opvallend grootschalige politieoperatie.
Sindsdien volgt de zaak een patroon dat steeds meer mensen zorgen baart. Elke poging om de data transparant te maken stuit op juridische obstructie, vertragingstactieken en regelrechte weigeringen. Young omschrijft de houding van de overheid tegenover de eigen data als die van een vampier tegenover een kruisbeeld — men is er zichtbaar doodsbang voor.
Wat zit er in die data?
Precies dát is de centrale vraag. Wat laten de cijfers zien die de overheid zo krampachtig buiten de rechtszaal wil houden? Young en zijn supporters stellen dat de data een significante oversterfte tonen die samenvalt met de vaccinatiecampagnes. De overheid ontkent dit, maar weigert tegelijk het bewijs te leveren waarmee ze haar eigen gelijk zou kunnen aantonen.
Dat is een onhoudbare positie. Als de data de officiële lezing bevestigen, waarom dan niet gewoon overhandigen? Het categorisch weigeren van transparantie wekt juist de schijn dat er iets te verbergen valt — en dat wantrouwen groeit met de dag.
Een patroon dat wereldwijd herkenbaar is
De situatie in Nieuw-Zeeland staat niet op zichzelf. In meerdere landen zijn pogingen ondernomen om onafhankelijke analyses te maken van vaccinatiedata, en in meerdere landen stuiten onderzoekers en klokkenluiders op vergelijkbare muren van bureaucratische tegenwerking. Overheden die de veiligheid van hun beleid met verve verdedigen in de media, blijken opmerkelijk terughoudend wanneer het aankomt op daadwerkelijk inzicht in de onderliggende gegevens.
Onafhankelijk journalist Liz Gunn volgt de zaak-Young op de voet en brengt de ontwikkelingen naar buiten nu grote media zwijgen. Volgens Gunn is het weigeren van de data aan de rechter een aanslag op de rechtsstaat zelf.
De rechtsstaat onder druk
Uiteindelijk gaat deze zaak over meer dan vaccins of oversterftecijfers. Het gaat over de vraag of een overheid zich boven de rechter kan plaatsen. Of bewijs dat onwelgevallig dreigt uit te pakken simpelweg buiten de deur gehouden kan worden. En waarom klokkenluiders die misstanden blootleggen, behandeld worden als criminelen in plaats van als publieke dienstverleners.
Zolang de Nieuw-Zeelandse overheid de data achterhoudt, blijft de vraag onbeantwoord. Maar het gedrag zelf vertelt al een verhaal — en dat verhaal is ronduit verontrustend.
Het zijn natuurlijk onze vaccinatiedata, van de burgers. Niet "van de overheid". De overheid hoort ze juist actief te verstrekken.
Barry Young, die werkte als beheerder van de Nieuws-Zeelandse ministerie, analyseerde dat er een verband was van oversterfte met de coronavaccins. Hij zou het niet naar buiten brengen als het niet waar is. Dus je kunt het aannemen dat het waar is (1). Daarbij komt dat ze niet willen dat de rechter het krijgt (2). Twee factoren dan kun je het aannemen dat klopt.
Als rechter moet je bewijs hebben. Kunnen ze dat niet dwingen via rechtelijk macht vanwege de controle? Beide machten zijn gelijkwaardig. Als het waar is, zal het de overheid heel veel geld kosten en vertrouwen, maar dat was al beschadigd.