Twee volle pagina’s in De Telegraaf over Sven Hulleman, die in het artikel wordt omschreven als „complotprediker” en „manipulator”. Aanleiding is de aangifte van een 25-jarige man, in de krant aangeduid als „Pieter” (niet zijn echte naam, hierna (dhr.) T.), die Hulleman beschuldigt van mishandeling. Die aangifte leidde tot Hullemans arrestatie. Hij zat enkele uren vast en werd na verhoor weer vrijgelaten, aldus De Telegraaf.
De krant beschrijft uitgebreid het verhaal van de 25-jarige aangever en het gaat erin als zoete koek. Maar wat klopt er van dat verhaal?
In de aangifte wordt onder anderen arts Jorine Hammink genoemd. Volgens dhr. T. zou Hulleman ook tegenover Hammink geweld hebben gebruikt. De Telegraaf schrijft daarover: „De kinderen waren er volgens de aangifte van Pieter geregeld getuige van geweld, niet alleen tegen hem, ook tegen Hullemans nieuwe vriendin Jorine Hammink. Opgeleid als arts ouderengeneeskunde, ontmoette zij Hulleman in coronatijd. Hammink zette samen met Hulleman JorClinic op die beloofde ‘prikschade’ te herstellen. Van Hamminks medische carrière wordt nu weinig meer vernomen.”
De krant vroeg Hammink niet om wederhoor. Daarom heb ik dat maar gedaan. Wat volgde, is een verhaal dat anders is dan het stuk van 2 pagina’s in „de krant van wakker Nederland”. Heel anders.
Hieronder haar kant van het verhaal, zoals zij die met mij heeft gedeeld:
„Ik houd helemaal niet van ad hominem en geroddel”
Ten eerste: ik houd helemaal niet van ad hominem en geroddel. Maar omdat mijn naam nu in de mainstream krant staat en Robin mij, als één van de enige journalisten, vroeg om hoor en wederhoor, in tegenstelling tot de krant zelf en dhr. T. – en ik weet niet wie nog allemaal meer – doe ik hier graag mijn verhaal.
We leven in gekke tijden waarin zoveel verwarring wordt gezaaid, allerlei verhalen de ronde doen en er ook verdeeldheid wordt gezaaid en de reputatie van mensen met de grond gelijk wordt gemaakt. Daarom is het enige wat ik nog kan doen, de waarheid vanuit mijn perspectief vertellen.
Ik word in De Telegraaf genoemd als „de nieuwe vriendin van Sven Hulleman”. Ten eerste is dat onwaar. Ik ben een dichte, vertrouwelijke, goede vriendin die de laatste jaren dicht bij Sven heeft mogen vertoeven.
Daardoor zit ik dicht bij „het vuur van de waarheid”, maar loop je het risico dat je wordt afgeschilderd als „partijdig”. Daarop zou ik willen zeggen: iemand die met eigen ogen dicht op de waarheid staat, is per definitie „van de partij” bij hetgeen gebeurde. Die stond namelijk het dichtstbij.
Staat dan iemand die niet van de partij was, er niet bij was en er verder vanaf staat en dus meer risico heeft op confabuleren en eigen invulling, dichter bij de waarheid? Vanwege zogenaamde onpartijdigheid? Of heeft diegene juist meer ruimte om verwarring te zaaien?
Dus vanuit deze positie kan ik vertellen wat ik heb gezien en gehoord, en wat ik denk dat er aan de hand is.
Dhr. T., of in het papieren stuk „Pieter” genoemd, is één en dezelfde persoon. Hij is degene die mijn naam noemt. Ik zal uitgaan van wat hij zegt en daarna vertellen wat ik heb gezien.
„Sven heeft nooit en te nimmer geweld tegen mij gebruikt”
Ik word door de krant en door T. afgeschilderd als een willoos slachtoffer. Daarvan kan ik zeggen: dat is absoluut onwaar.
Dat is ook de reden dat ik ben ingegaan op het – voorheen in de journalistiek heel normale – verzoek tot hoor en wederhoor van Robin. Ik kan verklaren dat Sven nooit en te nimmer geweld tegen mij heeft gebruikt en ik schrijf dit dan ook helemaal op persoonlijke titel.
Voorts wordt mijn bedrijf JorClinic smadelijk en zelfs lasterlijk genoemd. Hiertoe zal ik ook de officiële wegen bewandelen.
Het klopt dat ik dit bedrijf met hulp van Sven heb opgericht. Wij hebben een R&D-traject naar een nieuwe methode van diagnostiek ontwikkeld, onder andere naar nucleocapside en spike-eiwit-RNA, anders dan NGS of PCR.
Ik mag als arts wettelijk gezien nooit de belofte maken „dat we prikschade kunnen herstellen”. Dat heb ik dan ook nooit geclaimd. Dit is dan ook laster. Willen mensen meer weten over het R&D-traject, dan kan dat via mijn website.
Overigens weten wij dat de mainstream media, en helemaal De Telegraaf, een lastermachine zijn geworden.
Het verblijf van T. op de boerderij
Vervolgens was ik getuige van alle aanklachten die door dhr. T. zijn gedaan.
Dhr. T. heeft zelf een bericht aan Sven gestuurd dat hij wilde komen helpen op de boerderij. Die boerderij heeft dieren en een tuin. Het is een Franse boerderij uit 1830. Een prachtige plek, voorzien van voldoende eten, voldoende slaapplekken en de basale behoeften zoals warm water, een gasfornuis en een houtkachel. Zoals het een Frans boerderijtje uit die tijd betaamt.
De zorg voor de dieren doet Sven het meeste zelf, soms ik en soms geïnteresseerden. T. was zo’n geïnteresseerde.
T. heeft in totaal iets minder dan drie weken hier op de boerderij vertoefd. Hij is de eerste twee à drie dagen met ons geweest. Ik was hier op de boerderij en T. zou mij komen aflossen.
In die eerste dagen vertelde T. dat hij homofiele gevoelens had voor Sven en dat de ayahuasca die hij wekelijks nam bij de Santo Daime-kerk waar hij naartoe ging, hem daarbij hielp. Hij vertelde openhartig dat hij het moeilijk vond zonder „de kerk” te zijn hier en zonder de ayahuasca.
Ook vertelde hij nooit zonder zijn ouders in het buitenland te zijn geweest.
„Ik denk dat het alleen zijn hem geen goed heeft gedaan”
Na die paar dagen inwerktijd was hij twee weken hier, op de boerderij, alleen.
Ik denk dat dat hem geen goed heeft gedaan. Hij zorgde slecht voor zichzelf. Er was eten genoeg, maar hij at het gewoon niet en wist niet hoe hij het klaar moest maken. Hij vertelde nachtmerries te hebben en sliep steeds op andere plekken.
Er liggen handschoenen genoeg, maar T. wilde zelf sterker worden en gebruikte ze niet. Sven heeft juist gezegd: „Doe een overall aan”, en dat deed hij. Hij had regelmatig appcontact met Sven.
Na twee weken reed Sven terug met de kinderen, en ik erachteraan omdat wij ons zorgen maakten om T.
Toen zag ik eigenlijk gelijk al dat het niet goed ging met T. Ik uitte mijn zorgen over dat hij in een randpsychose zou kunnen raken, door het alleen zijn en „afkicken” van ayahuasca wellicht, of van de stress, of het omgaan met de homofiele gevoelens en de afwijzing daarbij, in combinatie met een pre-existente kwetsbaarheid.
Ik zag dat hij verwarder werd en waziger. Hij was overigens altijd al een beetje wazig. Er zijn meerdere mensen die dat kunnen bevestigen.
Sven ging hiermee anders om dan ik. Sven benaderde de situatie door te zeggen: „Kom op, op tijd opstaan, ritme in de dag, dieren doen, niet zo zwak.” Op zijn Svens.
Ik ben wat zachter en dacht: „Deze jongen is kwetsbaarder gebleken dan wij vooraf dachten.”
Desalniettemin moest zowel Sven als ik weer in Nederland zijn na een paar dagen en we konden niet te lang bij T. blijven.
„T. was ineens verdwenen”
Eenmaal in Nederland is Sven na twee dagen halsoverkop naar Frankrijk teruggereden omdat T. ineens was verdwenen en de dieren alleen waren. Terwijl hij diezelfde dag om 12 uur nog een bericht had gestuurd dat het goed ging.
Wij hebben daarna niets meer van hem vernomen en ik denk dat hij in de GGZ is terechtgekomen, want de diagnose „autisme” was nog niet eerder gesteld. Ik had daar die eerste dagen expliciet naar gevraagd omdat ik dat al dacht te zien, maar T. zei nog: „Die diagnose is nooit gesteld.”
Ik denk dat binnen de GGZ de verhalen, vanuit T.’s mogelijk randpsychotische of verwarde toestand, groter zijn geworden en hij vanuit homofiele wrokgevoelens naar de politie is gegaan.
Sven heeft hem alleen maar willen helpen en trekt daarbij kennelijk een hele hoop hele zwakke en ook wel bijzonder rare lui aan. Die allemaal hun eigen tekortkomingen op Sven lijken te projecteren.
Zo ook het clubje van „Waarheid over Hulleman”. Allemaal aanvankelijk verliefd op Sven en daarna zijn ze hem gaan aanvallen vanuit afgunst of wrok, denk ik.
Sven is een knappe, verbaal vaardige man en trekt veel vrouwen aan die vervolgens hun jaloezie of onvrede op hem uiten en hem daarbij kapot willen maken.
„Hij heeft een veel te groot hart”
Verder wordt er van alles bijgehaald over het zakelijke leven en verleden van Sven. Ik weet daar het fijne niet van.
Ik weet dat Sven zakelijk gezien zeker niet bang is om risico’s te nemen. Ik weet dat hij vaak ja zegt tegen mensen en projecten, juist omdat hij mensen wil helpen.
Hij is daarbij vaak te goed van vertrouwen, te lief en te laks geweest en onderschat waartoe de mensen tegenwoordig in staat zijn. Namelijk elkaar op de man aanvallen en het hele systeem uit de kast halen om jou als persoon te slopen.
Hij is heel verbaal sterk en krachtig, maar heeft een veel te groot hart.
Daarenboven leven we in tijden waarin er politieke machten en krachten zijn die bepaalde geluiden en personen het liefst helemaal de kop indrukken en dus graag gebruikmaken van dit soort onzinnige aantijgingen en aangiftes.
Het allerverdrietigst is dit voor de kinderen.
Ook daar zit een heel verhaal achter met een alcoholistische borderlinefamilie met financiële belangen, die Sven kapot willen en zelfs willen profiteren van hun overleden zus en dochter, en dit uitspelen over de rug van de kinderen.
En wederom een overheid en systeem die daar maar al te graag gebruik van maken.
Het is echt een soap waar we in beland zijn. Als je clicks wil, hear me out :) Maar dan wordt dit dus een soort roddelpers. Maar misschien is dat waar we beland zijn tegenwoordig.
„Ik houd niet van moddergooien”
Over schending van privacy zit ik met een moreel dilemma.
Ik houd niet van ad hominem en moddergooien. Maar ik kan gewoon met naam en toenaam genoemd worden zonder hoor en wederhoor, en er kan maar van alles geroepen en verzonnen worden over mijn persoonlijke en zakelijke leven, maar ik moet rekening houden met de privacy van deze mensen die zijn begonnen met moddergooien, terwijl ik kennis heb van alle modder over hen.
Ik heb Sven Hulleman een tijdje gevolgd. Hij weet teveel. Hij zit te dicht op de waarheid. Als je boven het doel vliegt kun je FLAK verwachten. Een teken dat je goed zit. Maar dan moet je er wel op verdacht zijn. Volkert van de Graaf was ook zo'n autist. Een eenling. Lone wolf zoals dat heet. Maar vaak zijn dat geprogrammeerde 'assets'. Menselijke werktuigen. Wegwerp gereedschap. Het echte MK-Ultra programma is duisterder dan wat je zo kunt opzoeken. In alle redelijkheid en in normale taal zou je dit misbruik van vertrouwen kunnen noemen. Of verraad. Of opzet? Zou zo'n labiele verslaafde jongen alleen kunnen handelen?
Maar wat zorgelijker is, hoe de politie hiermee omgaat. Je zou denken dat zij enige mensenkennis hebben en niet zomaar overal op ingaan. En enig fatsoen hebben. Helaas is het steeds vaker de omgekeerde wereld bij de overheid en handhaving. Als Sven Hulleman de 'dader' is, waarom word zijn naam dan geopenbaard en de aantijger dan verhuld als dhr T? Of gelogen als Pieter. Vreemd.
Ik wens Sven een goede uitkomst van deze valse aantijging.
Vraag ik mijn complothoofd gelijk af: wie heeft deze T. op Sven zijn dak gestuurd …!