Een verhaal dat al jaren wordt doodgezwegen: 'Als dit landelijk was uitgerold, zou de IC een heel stuk leger zijn geweest'

Voor de mensen die al jaren ziek zijn en te horen krijgen dat ze er maar mee moeten leren leven, is de boodschap helder: er zijn artsen die wél iets te bieden hebben. En die kuur bestaat al jaren.

Foto: Hospital CLÍNIC CC BY-ND 2.0

Ivermectine, een woord dat in de Nederlandse gezondheidszorg jarenlang taboe was, maar inmiddels voor honderden, mogelijk duizenden patiënten het verschil heeft betekend tussen bedlegerigheid en herstel. In een nieuwe video van De Nieuwe Wereld schuiven psycholoog Huibrecht Boluijt en arts Alexander van Walraven aan tafel om een verhaal te vertellen dat volgens hen al jaren ten onrechte wordt doodgezwegen.

Een behandeling die werkte, maar niet mocht bestaan

Tijdens de coronapandemie ontwikkelde Van Walraven, bedrijfsarts en voorzitter van het Nederlands Telegeneeskundig Genootschap (NTG), een stappenplan voor vroegbehandeling van covid-infecties. Het protocol bestond uit hydroxychloroquine, ivermectine, zink, azitromycine en een reeks supplementen zoals vitamine D, vitamine C en selenium. Meer dan vijfduizend patiënten werden op deze manier telefonisch behandeld — met een slagingspercentage van boven de 95 procent.

De artsen die meededen riskeerden boetes tot 150.000 euro van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. De middelen waren officieel ontraden door het Nederlands Huisartsen Genootschap. Toch gingen twaalf artsen door, overtuigd dat ze mensenlevens redden terwijl het officiële protocol neerkwam op: paracetamol, en anders het ziekenhuis. “Als dit landelijk was uitgerold, zou de IC een heel stuk leger zijn geweest,” aldus Van Walraven:

De patiënt aan het woord: van uitputting naar herstel in vier dagen

Boluijt raakte besmet tijdens de eerste golf in 2020 en kampte vervolgens drie jaar lang met extreme vermoeidheid, herhaaldelijke astma-aanvallen, hersenmist en een voortdurend gevoel van afstand tot de werkelijkheid. Zijn herstel bleef gedeeltelijk, ook na twee mRNA-vaccinaties die hem op advies van een arts werden aangeraden. Een half jaar geleden verslechterde zijn toestand opnieuw. Na contact met Van Walraven startte hij een kuur met ivermectine en aanverwante middelen. Binnen vier dagen voelde hij zich een heel ander mens. De stolp die hij jarenlang om zich heen had ervaren, verdween. “Het was alsof ik weer één werd met de wereld om me heen,” beschrijft hij.

Long covid of long vax: het onderscheid dat de overheid niet wil maken

Een centraal punt in het gesprek is de oorzaak van long covid. Volgens Van Walraven is inmiddels duidelijk dat het gros van de gevallen — hij schat meer dan tachtig procent — niet door het virus zelf wordt veroorzaakt, maar door de mRNA-vaccinaties. De term hiervoor is ‘long vax’. Het mechanisme: de vaccinaties brengen genetisch materiaal in het lichaam dat de aanmaak van spike-eiwitten aanstuurt. Bij een aanzienlijk deel van de gevaccineerden blijft dit proces actief, met voortdurende aanmaak van een stof die het lichaam als lichaamsvreemd en giftig beschouwt.

Dit spike-eiwit verstoort volgens de arts onder meer het immuunsysteem en het DNA-herstelmechanisme (het P53-gen), wat bij aanhoudende blootstelling kan leiden tot agressieve tumoren — de zogenoemde turbokankers die steeds vaker opduiken bij jongvolwassenen en zelfs kinderen. Het zijn klachten die de reguliere zorg benoemt als burn-out, chronische vermoeidheid of fibromyalgie, zonder de onderliggende oorzaak te benoemen.

Shedding: ook niet-gevaccineerden zijn blootgesteld

Nog een onderwerp dat nauwelijks bespreekbaar is in de mainstream: shedding, de overdracht van spike-eiwitten van gevaccineerden naar niet-gevaccineerden via huid, slijmvliezen en lucht. Volgens Van Walraven betekent dit dat ook mensen die geen prik hebben gehaald, blootgesteld zijn aan deze eiwitten, zij het in mindere mate. Zijn conclusie: iedereen heeft er belang bij om periodiek te detoxen, waarbij het Spike Protein Detox-protocol van de World Council for Health als leidraad kan dienen.

Wetenschap als ideologisch wapen

Wat Boluijt als psycholoog bijzonder opvalt, is de manier waarop de medische consensus werd ingezet als instrument van sociale controle. Mensen die genezen waren door ivermectine durfden dat niet publiekelijk te zeggen — uit angst geassocieerd te worden met ‘wappies’ en hun sociale of professionele omgeving te beschadigen. Zelfs ernstig zieke patiënten weigerden de kuur te proberen omdat hun huisarts het afraadde. Ondertussen, stelt Boluijt, werden de werkzame middelen bewust gedemoniseerd om de vaccinatiebereidheid hoog te houden — een these die ook door arts Rob Elens werd ingebracht tijdens de parlementaire enquêtecommissie covid-19.

Wat kun je nu doen?

Het NTG bestaat nog steeds en biedt consulten aan voor mensen met long covid, long vax-klachten of vragen over spike-eiwit-gerelateerde gezondheidsklachten. Via de website ntg.nu kunnen patiënten een afspraak maken met een arts die bereid is buiten de officiële richtlijnen te kijken. Het basisprotocol bestaat uit ivermectine (0,3 tot 0,5 mg per kilogram lichaamsgewicht, drie tot zes weken), hydroxychloroquine (tweemaal daags 200 mg) en lage dosering naltrexon (1 tot 4 mg per dag), aangevuld met aspirine en ontstekingsremmende supplementen.

Of de reguliere zorg ooit haar excuses zal aanbieden, valt te bezien. Maar voor de mensen die al jaren ziek zijn en te horen krijgen dat ze er maar mee moeten leren leven, is de boodschap helder: er zijn artsen die wél iets te bieden hebben. En die kuur bestaat al jaren.