Advocaat waarschuwt voor digitale ID-gevangenis gebouwd door internationaal bankenkartel (en geeft 3 tips)

Terhorst, die al 33 jaar als advocaat actief is, schetste een alarmerend beeld van hoe een internationaal bankenkartel via digitale identiteitssystemen de controle over burgers wil overnemen.

Foto: Meike Terhorst (Videostill YouTube/Elpaso Media)

De digitale ID-gevangenis staat voor de deur — dat was de harde boodschap van advocaat Meike Terhorst op het tweede Gezondheidscongres, gehouden op 31 mei in De Loods te Groningen. Terhorst, die al 33 jaar als advocaat actief is, schetste een alarmerend beeld van hoe een internationaal bankenkartel via digitale identiteitssystemen de controle over burgers wil overnemen, met de gezondheidszorg als één van de voornaamste hefbomen.

Congres brengt kritische zorgvisies samen

Het evenement werd voor de tweede keer georganiseerd door oud-huisarts Berber Pieksma, die zelf meerdere tuchtzaken achter de rug heeft. Het programma trok een volle zaal met sprekers vanuit alternatieve zorg, juridische wereld en activisme. De centrale vraag van de dag: hoe behoud je vrijheid als arts, hulpverlener of patiënt in een zorgstelsel dat steeds meer wordt gedomineerd door technologie en centrale controle?

Wie bouwde de digitale ID werkelijk?

Terhorst richtte haar pijlen direct op de organisatie ID2020, die zij aanwijst als de feitelijke bouwer van het mondiale digitale identiteitssysteem. Betrokken partijen: de Rockefeller Foundation, Microsoft, de Bill & Melinda Gates Foundation en Accenture. Volgens haar is de Europese Unie niet de uitgever van de digitale ID, maar slechts het uitrolkanaal. “De EU is geen staat en heeft de bevoegdheid om een verplichte digitale ID op te leggen nooit rechtmatig gekregen van haar lidstaten,” stelde ze stellig:

De EU heeft in 2014 de eerste eIDAS-verordening aangenomen, gevolgd door een herziene versie in 2024 die de zogeheten EU Digital Identity Wallet introduceerde. Die wallet moet in de toekomst bankzaken, rijbewijs, paspoort én medische gegevens bundelen. De European Health Data Space-verordening regelt vervolgens hoe die gezondheidsdata gedeeld mogen worden — ook met farmaceutische bedrijven en overheden, zij het onder opt-out-voorwaarden.

CBDC: zakgeld met een houdbaarheidsdatum

Terhorst legde ook het verband met de Central Bank Digital Currency (CBDC). Ze haalde econoom professor Richard Werner aan, die stelt dat alle banktransacties al volledig digitaal verlopen. De enige reden om dan toch een CBDC in te voeren, is volgens Werner: totale controle over bestedingen. Terhorst schetste een toekomstscenario waarin burgers maandelijks een vastgesteld bedrag ontvangen dat aan het einde van de maand vervalt als het niet is uitgegeven. “Je kunt dan letterlijk door kunstmatige intelligentie worden bestuurd,” aldus de advocaat.

COVID als opstap naar digitale controle

Terhorst trok een rechte lijn van de coronapandemie naar de huidige digitale agenda. Hadden artsen COVID-patiënten mogen behandelen met bestaande medicatie zoals hydroxychloroquine, dan was er volgens haar nooit een vaccinatiebewijs of QR-code gekomen. De onderdrukking van artsen die alternatieve behandelingen voorstonden — zoals huisarts Rob Elens, die hoge boetes opgelegd kreeg — had in haar analyse één doel: de weg vrijmaken voor het digitale controlesysteem.

Ze verwees ook naar de overeenstemmingsexperimenten van Asch uit de jaren vijftig, waarbij proefpersonen onder sociale druk bewust de verkeerde antwoorden gaven. Terhorst gebruikte dit als illustratie van hoe overheidspropaganda via mainstream media werkt: mensen geloven wat autoriteiten zeggen, zelfs als hun eigen ogen het tegendeel tonen. “Wanneer iemand zijn overtuiging eenmaal heeft opgeslagen in het onderbewuste, kan hij boos worden als je hem met de feiten confronteert,” legde ze uit.

Juridische tips voor artsen en burgers

Terhorst gaf haar publiek drie praktische adviezen mee. Ten eerste: begrijp dat de digitale ID een volledig digitaal spiegelbeeld van jou is — inclusief financiën, medische geschiedenis en gedrag. Ten tweede: de EU heeft juridisch gezien geen mandaat om een dergelijke ID verplicht op te leggen, wat ruimte biedt voor verzet. Ten derde: censuur en propaganda zijn de motoren achter de uitrol, en artsen hebben als publieke waakhonden het recht én de plicht om patiënten te informeren over de risico’s van het uploaden van medische gegevens.

Ze adviseerde concreet: sla gezondheidsdata op een fysieke stick op in plaats van in een centrale cloud, en overweeg belastingaangifte op papier te doen als collectieve actie tegen verplichte digitale identificatie.

Rechtszaak gewonnen, strijd nog niet voorbij

Op 13 mei won Terhorst samen met vrije journalisten een belangrijke rechtszaak bij de rechtbank Den Haag over persvrijheid. De Raad voor de rechtspraak had accreditatieregels ingevoerd die onafhankelijke journalisten de toegang tot rechtszittingen ontzegden. De rechtbank oordeelde dat deze regels in strijd zijn met artikel 10 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Terhorst trok de parallel naar artsen: wie opkomt voor zijn patiënten verdient dezelfde bescherming als een vrije journalist die de samenleving controleert.

Ondertussen zitten meer dan 1500 artsen in Duitsland en omringende landen gevangen omdat zij tijdens de pandemie afweken van het officiële beleid, zei ze. Haar oproep aan het Groningse publiek was direct: steun diegenen die hun nek uitsteken, financieel of anderszins, want de strijd om medische vrijheid en digitale zelfbeschikking is nog lang niet gestreden.